Boracay at last

At hindi ako nag two piece. Baka mabawasan na naman ang 58 followers ko. hahah! Hindi ko maintindihan bakit minsan nagiging 57 sila tapos babalik ng 58 one day. Make up your mind teh. hihihi! Joke lang.

Anyway, sa tamad kong to hindi na ko dapat magtaka. Well, eto na nga ako ulit. I went to Boracay for the first time August 2012. It was also the first time for my mom, brother and my balik bayan cousin.

Ate Ren came all the way from Baguio to Manila and took the earliest flight. It would have been better if I book her in Clark hub. Lagarista lang ang peg? Tinalo niya ang 24 hour shift. hahah! Ang worst pa dun, no vacant room in Tans Guesthouse where I made the reservation. I thought they have receiving area where guest can stay temporarily waiting for their rooms to be available. They gave her monoblock instead. Na-sad ako talaga.

Wala naman ako magawa dahil  2pm  pa ang check in. Kaya ayun, damang dama niya ang awkwardness ng paglalakad sa beach ng naka jeans. lol!

Delayed flight namin. We arrived in Kalibo Airport at 8:41PM. E dapat 7:25PM yun e. Hay naku. Ayoko pa naman mag dagat pag gabi. My mom went to the comfort room. I approached the information desk of  Southwest Tours malapit sa labas ng airport. I don't know how they recognized me. Hihinga pa lang sana ako para magpakilala, sinabi agad ni kuya ang pangalan ko. They gave me a sticker with note "TANS". Fieldtrip?! May ID talaga? ^_^ Then my mom arrived. There were only 5 people inside the bus. 2 guests arrived after us then the bus left. Bumawi ako ng tulog. Tapos narealize ko...

..ganito pala ang pinagdadaanan ng mga kapwa ko artista. Chos!                                                                                                                                           

After 40 min, we're already at Jetty Port. Yes. Ganung katagal. Yung 5 taong nabanggit ko kanina, ninamnam ang stop over. Surprisingly, kahit napaka-onti namin, bumiyahe pa rin yung malaking boat. Amazing! Kala ko before, motorbangka lang. Nagulat ako kasi ka-level niya ang mga fast craft. Nakatulog ako sa Tans agad agad.

Pagkagising ko, ito na ang tumambad... yihii!

Good Morning Boracay!!

Finally

Hindi nagpakabog...

Jump Jump Jump!

We tried Jonah's shake. Naintriga ako e. Mahilig din naman ako sa shake shake na yan kaya it's not surprising na nagustuhan ko naman siya. I ordered mango banana chorva. Di ko na matandaan. haha! Just a tip though, dahil 80.00+ ang isang order (2 kilo na ng mangga yun), kailangan sulitin. Mas malaki ng 1/4 ang lalagyan ng dine in kesa pag ti-nake out (ti-nake out?! lol!). Masyado atang mahal ang basyo (yung 12ml ng Absolute Drinking Water) kaya binabawi nila sa dami. hhihi! Naisip pa yun e no. Going back..

Wala kaming ginawa sa first and second day. Tamang tambay lang since we're waiting for my younger brother to arrive on the third day. Magta-tantrums daw siya pag may ginawa kami ng hindi siya kasama.

Sunset's a beauty

Boracay is more that just a beach. Kahit pa ubod ako ng kuripot, I won't leave Boracay without trying these "classic" activities. You'll be surprised how much discount we have availed dahil sa galing ni mother mag haggle. May gana siyang mag drama nung araw na yun. Pero bago ang lahat, maumay muna kayo sa pictures. Overload na to..

By the way, hindi sa may white beach area ang activities. Dun pala siya nagaganap sa maburak, masukal at ma-grasang dagat sa likod ng Boracay Island. Ang dugyot tuloy ng paa ko at panay langis. Pwede na kong silaban. hahah!

(Frm L to R) My Cousin Ren, Me, Mother,  My younger brother Kevin

My mom having fun riding a speed boat

Speed boat pa lang quota na. Actually na enjoy ko din yung portion na yun. We chose Bluebird Water Activities by the way. But there are popular ones, like Diamond Water Sports. Hindi ko alam kung ano ba ang difference.

Briefing muna. Tinuro lang yung mga sign language achuchuchu... 

I remember when I was chatting with Carla of Blissfulguro.com, I told her the discounted rate that we have availed for helmet diving, she was shocked and told me "Ang mura naman nun! hindi kaya compressor lang ang gamit nung nakuha mo?!?! hahah!" Actually hindi ko talaga alam. lol! Napaisip din ako. But we're alive. I never felt any pain or nausea after. Kung compressor man yun o hindi, misteryo pa rin. hahah! malay ko kung san nila sinaksak ang hangin ko pagkalubog no! ^_^

excitement + takot = pilit na ngiti ^_^

tsismisan pa rin (me, mother, ate Ren)

Take a look on ate Ren's waist. Kinailangan lagyan ng pampabigat. hahah! May gravity issues siyang kinakaharap nun. lol!

parang may sakit lang. hahah!

Every 3 minutes, we were being asked by the photographer using the sign language they taught earlier. My cousin made an "UP" sign (raise your thumb) so she was assisted by the guide para umahon na. Then my mom was next. I was confused by the "UP" sign or "OK" sign. Ayoko pa sana umahon pero yung "UP" sign yung nagawa ko. Ang shongak lang. hahah! Feeling ko wala pang 10 minutes yun e. Naisip kong magpumiglas sa kamay ni kuya pero hindi na lang. Tinatamad ako.

We proceeded with island hopping/fish feeding/snorkeling. Natuwa na ko. hihiih! May sa Agua Bendita ako e. Hayok sa tubig. I was not disappointed in fairness. Everyone was delighted when the school of fish bite into their bread. Mga uto-utong isda yan. hahaha! Kala ko walang ganun sa Boracay because all you can see is white sand without corals and fishes.

The corals were not that abundant. Mostly, patay na. Pero buhay na buhay naman at nangingisay ngisay pa ang mga isda na yan habang kinakain ang bread. hihihi!

Bisaklat

Ichura ko naman. Hindi ko matandaan kung sino kumuha nito. Pero mas marami ang nagbabasa ng FB kaya dito na lang siya ipost.

We didn't dock on the Crystal Cave. 200.00 per pax dun e. No way. Buti kung Sagada level ang rock formation dun. We just contented ourselves in this island with mini cave din. Pwede na yun. Actually, mas gusto ko pa nga ang beach dito. Tahimik. Ang lakas talaga ng dating sakin ng mga secluded beach.

mini rock formation

Napapraning talaga ako sa mga tumutulo sa cave. hahah! Feeling ko wiwi ng bat. Kaya kada patak, automatic amoy agad. lol! mapanghi din ba ang wiwi ng bat?! Mga Taong Tabon... paki sagot.

The weather changed it's mood. Sadly, dinelubyo kami ng slight lang naman. Sabi ko nga sa nanay ko, bakit ba pag ako lang umaalis, kahit may bagyo sa Philippine Area of Responsibility, hindi naman ako affected. Bakit pag siya kasama ko laging may mga ganitong eksena. hahah!

We took our lunch on/in (lecheng conjunction yan!) this island. Sorry I forgot the name. That's also where we found the sand castles. We've been searching for it sa main land. Wala na daw talaga dun sabi nung guide. Hindi ko alam kung totoo ba yun o sinasabi niya lang yun para dito kami magpapicture at mabiyayaan siya ng bente. hahah! Uto uto naman kami.

The sun's up again and we're ready for another adventure. This time parasail naman. Woot woot! I was supposed to join them pero napigilan ako ng bulsa ko. hahah! Hindi naman mawawala ang Boracay e. Next time na lang ako. hihihi!

 
I asked them kung ano pakiramdam ng nasa taas.. hindi na sila makasagot. Namumutla na. hahaha!

may shark daw. lol!

I had fun seeing them panicked. bwahahaha! Wagas ang tawa namin ni mother. Ang bruha lang. Pagkatapos ng shot na to, hindi na nabuhay si D10 ko. huhuhu! bwisit na karma yan. Agad agad talaga?! Nalaman ko na weakness pala niya ang super zoom. After some time, ok na siya ulit. Whew!

Next na ang fly fish. hihihi! I super love it. Takot na takot din ako at the same time. Hindi dahil takot ako mabagsak sa tubig, kundi baka madaganan ako ng nanay ko if ever makabitaw siya. Dun ako na-bother. hahah! Eto ang position namin..

My brother, mom in front, I was at the back, ate ren on the other side.

Pag nakabitaw ang nanay ko, yari ako! hahah! Kaya binantaan ko talaga siya..

My cousin almost fell. hahah! Nakikita ko na siya sa rurok ng fly fish. hahah! Naiimagine kong humalalakhak ang driver ng speed boat habang isa isang nahuhulog ang paa niya sa dagat. Pero hindi nagtagumpay si kuya dahil umayaw na si cousin. hahah! My mom enjoyed it. Hindi ko inexpect yun. Akala ko siya ang unang aayaw. Well siguro dahil alam niyang sakin siya babagsak kaya ok lang mahulog. hahah! I want to go back to Boracay just because of the Fly fish. Yun lang.

Up up and away (kailangan ng microscope para makita ito)

Next, ATV. First time namin lahat. Buti at matic naman pala to. Keri boom boom.

Wagi ang outfit ni mother

After 10 mins, we were forced instructed to stop and hike to a tower where we could see the whole Boracay and nearby islands. Sabi ko hindi namin feel. Mas gusto namin mag drive ng mag drive. Anyway we paid for 30 minutes naman e. Sabi ba naman ni kuya hindi mam. Kailangan niyo pong ubusin ang oras niyo sa taas. I hate him!

model, 18 years old, single, but no longer available

View from the top

I'll post a separate entry for Tans guesthouse.

O eto na ang kaabang abang na breakdown:



Helmet Diving - P180.00 per pax (with CD of pix and vid)
Island Hopping/Snorkeling - P1000.00 per boat (free snorkel set for 3 pax)
Parasail - P700.00 per pax
ATV - P350.00 per pax
Fly fish - P350.00 per pax
Entrance fee for island with Sand Castles - 100.00 per pax

Contact Kuya Noel 09086098830. Siya ang salarin sa murang Boracay Adventure na yan. For the three of us, my mom, bro and I, I bought the round trip tickets last December 9, 2011 amounting to P864.00 each. It's almost a year of waiting. hahaha! And it's worth it. For the accommodation naman, we booked in Tans Guesthouse 2 months before for only 10,800 for 4 nights. They have on going Rainy Days promo that time. Feel free to check their website. Since we're four, a total of P2,700 per pax. The accomodation details are as follows:

ROUND TRIP TRANSFER (from Kalibo airport)
DOUBLE DELUXE (2 QUEEN SIZE BED)
CABLE TV
HOT AND COLD SHOWER
MINI REF
AIRCON
FREE WIFI
SET BREAKFAST DAILY

Ang cheap diba? Sa mga nag-abang, at tinamad din na i-unfollow ako, forgive me for my laziness. Narealize kong kailangan ko pala ang blog ko sa future business ko. Hmm.. Malay mo DOTCOM na ko next month. Chos!

My first wake boarding experience

Sawa na ko magmistulang paniki sa kakabiyabit sa mga kable. Sawa na rin ako magpanggap na butanding kahit hindi naman ako marunong lumangoy. At higit sa lahat, nagsasawa na rin akong iwasiwas sa ere na parang ornaments ng Christmas Tree. 

E bakit hindi nalang silang lahat all at once. hahah! (Kung maka emote parang ayaw ng gawin e no. hahah!) Wake boarding perhaps.. well... knee boarding to be exact. Sige ipagpatuloy ang paglapastangan at pag-torture sa sarili. hihihi! I had my first in Camsur Watersports Complex (also known as CWC pero sa iba C-DAB. Narinig ko yan nung mag nagbayad sa jeep papuntang airport. "Manong C-DAB po!") Tama nga naman... Ang daming syllables ng C-W-C ha! Lima din yun, e kung C-Dab dalawa lang. May point. Pero anong point ng kwentong yun sa kwento ko? Ala.. gusto ko lang humaba bakit ba. 

Nagutom kami sa haba ng biyahe from Caramoan to Naga City. Sobrang alon pa nung umagang yun. May echoserang bullfrog pa na isa ata sa mga pahinante ng bangka... aba mantakin mong hinugot niya ang nakasiksik na life vest sa bandang unahan sa kasagsagan ng naglalakihang alon. Sino bang hindi magpapanic nun?!?! Dyusmiyo! Kukuha na sana kami ng kanya kanyang life vest ng makita naming hinigaan niya ito para lang gawing unan. Ayos sa trip si manong. Ang sarap aspaltohin. Hay!

Pero di pa natapos dun... Idagdag pa ang mainit na van na nasakyan namin from Sabang to Town Proper. Langis kung langis ang face ko. Pwede ng magtayo ng factory ng shell, petron at caltex. Naku Stress Drilon ha! Umaariba ka.

Shet ang haba ng intro ko. So eto na nga... gutom na gutom kami pagdating. Pero dahil naguumapaw ang excitement namin at kahit umangot na kami kaka-antay ng food, keri boom boom lang.

Yummy Laing Pizza (Bicolano Special)

Sa tagal ng mga pangyayaring ito sa buhay ko e hindi ko na matandaan ang presyo nilang lahat. Forgive me. Pero I highly recommend that pizza. Superb.

Ceasar Salad

Spaghetti Carbonara (fail ang presentation. Walang bing-bing-bing-bing!)

Marx was right. Kahit mukang walang sustansiyang idudulot ang itsura ng Carbonara nila, masarap siya in fairness. lol!

Lasagna (Walang binatbat. Winner pa rin ang Carbonara)

Fetuccini Pesto (Surprisingly, I didn't like it. Ako na napakahilig sa pesto)

At the time we were there, they have stopped the operation on Beginners Area. May nasira daw chenes. So we lined up with the pros. Yipiii! Dun man lang maramdaman kong pro ako. chos!

Briefing Briefing...

Kuya: Sige mam yuko..
Freda: (nagkakanda-kuba na) Ganito kuya?

Kuya: Yan mam tama yan. Papasok ka sa mga bilog ha. Makikita mo naman yun. Bawat corner ng lake na to may mga puting bilog. 

Freda: ???

Kuya: Usually pakanan yun... Pag kakanan ka mam,  hilahin mo tong tali sa kaliwa para kumanan yung board.. tapos pag kakaliwa ka naman, sa kanan naman ang hila mo.

Freda: ??? (ayun tumayo na lang. hahah! Bahala na si batman)

(Ang daming sinabi... nakaka-panic ang pinagsasasabi ni kuya. Sa mga ganyang pagkakataon hindi ko na malalaman ang kaliwa at kanan no!)

Nung ako na ang nakasalang, I just asked the operator kung pano.. isa lang ang sinabi niya. One liner pero sakto.

Kuya Operator: Basta mam.. kung nasan ang katawan mo, dun ang punta ng board

Ganung kasimple. Yun ang dapat itinuro nyo kay Kuya Brief. Palit na lang kayo. Now na!

Nerbyosa ako. Pero mas ninenerbyos ako sa sablay moments. Sa lahat ng nauna sakin walang sumemplang. Hay Pressure Lara Quigaman...:-/ Wala akong tigil sa kakatanong kung pano bang gagawin. Words of encouragement ng boss namin... "Just hang on.. hang on to your life! Woooohooo!"

Ay.. may pag eemote na nagaganap?

Natuwa ako kasi buhay na buhay ang board ko. hihihi! Everyone cheered for me. I can feel the tension pulling may kaawa-awang arms. You know why they advised us to get inside the white floaters? E kung maka-hila naman kasi ang dyaskeng cable parang wala ng bukas. Daig ko pa ang kalabaw. Pag hindi ka nakapasok dun, malakas ang pwersa ng kadiliman. Pero sa totoo lang I enjoyed the ride. Aliw na aliw ako talaga. 

Dahil nasa pro area nga kami, shempre maraming obstacles. On my last turn, natakot akong bumangga sa isa sa mga yun at siguradong dadaigin ko ang tahi ni Chuckie sa mukha. Kaya minabuti kong bumitaw. Ayun kaladkad galore. hahaha! But wait there's more.... (pabulong) Nahubuan ako. hahahaha! Napraning tuloy ako. Hindi ko alam kung nahubuan lang ba ako dahil sa pagkaka-kaladkad ko o sa simulat simula pa lang bumaba na ang short ko. I shared my story sa friend ko na kakatapos lang. Good thing at pareho pala kami. hahaha! Kaya make sure your short can spare you from embarrassment when you try this one.

I tried it again. Hihihi! At sinigurado kong mahigpit ang tali ng short ko. Pero sa kasamaang palad, tumagal lang ako ng 0.549ms sa pangalawang beses. hahaha! Masyadong mabilis ang mga pangyayari. Naramdaman ko na lang nalulunod na ko. lol! I had a cut on my left pinky. May something sa pagkaka-hila nila e. Ramdam ko yun (lumulusot) Hindi ko kinaya ang kahihiyan kaya ayoko na. hahahaha! I'm a bad loser I know.

We also availed of the free 1 hour use of the pool. Libre siya sa mga nag wake board. 100 sa mga hindi. Picturan time...

Parang mga tuod lang. hahah!

Ang panget pala pag fail ang jump shot no?

wagi!

After our tiring jump shot, we jumped in to the pool. yipiii! We were looking for huge floaters na nakikita ko lang lagi sa Sports Unlimited. Yung tinatalon talunan ng anak ni Diane Castilejo. Kaso sa kabila daw yun. Kailangan pa mag shuttle. Lago del Ray kung hindi ako nagkakamali. Hay naku pagod na ko umalis ng pool. Bakit kasi hindi na lang sa Cable area yun nilagay. hahah!

I'd like to share our epic underwater shots.. pampatanggal stress. lol!

Puro nostrils. hahah!

Noo ba kamo?

Eto classic. hahah!

Almost perfect

Hihikain ako sa pinag-gagagawa namin.

We planned to availed the free shuttle ride to SM City Naga. The last trip is supposedly 6:30pm. But Sir Jim, a true blood bicolano, convinced the Information Desk staff that we're 13 in a group and we'll have a hard time to hire a private van just to take us to SM. They were kind enough to offer a special trip for all of us and will leave at exactly 7pm. Petix lang kami kaka-picture until we saw Sir Jim coming for us. Scary. Nagkakanda-kumarat kami paalis ng pool. hahah! 

I heard the announcement that the shuttle just arrrived and will leave in about 5 mins. We hurriedly picked everything in our table. And I mean everything. Kahit kaninong pinag-bihisan pa yan basta pinulot nila at ihinagis sa bus. I just pulled random clothes from my bag and went to the bathroom immediately. Huli na ng nalaman kong, naisuot ko na ang mga yun. Hahah! Fail talaga. Wala ng time. I thought of just covering my self with sarong. Kaso naalala kong maglalakad kami from SM to Golden Leaf Hotel. Baka hikain ang mga sira-ulo sa daan kaka-sipol ng ♫whoot-wheew♫! Nakaka-habag kaya yun. hahaha! First time ko nagbihis ng ganung kabilis. Pagdating ko sa bus, ako na lang hinihintay. Hindi ko alam kung anong bihis ang ginawa ng mga kasama ko.

Eksena sa bus..

Me: hala yung bag ko!

Officemate 1: Eto o.

Me: Yung sapatos ko?

Officemate 2: Nadala ko na. Eto!

Me: Yung plastic na blue? Damit ko yun e

Officemate 3: Eto nabit-bit ko.

Tama nga ang nanay ko. Kalevel ko ang ahas sa pagkaburara. hahaha!

CWC Daily Rates:

165.00 per hour

460.00 half day

750.00 whole day

+ 500.00 deposit refundable after the ride. Just in case pag-interesan mo daw i-uwi ang helmet at vest bilang souvenir. hihi!

Caramoan: Rex Tourist Inn

Ay! Nakakasawa ng gumawa ng excuse kung bat hindi nakakapag blog. hahah! Hindi ko alam kung pinapatalsik ba sa Pinoy Travel Bloggers ang mga tatamad tamad kagaya ko. lol! Anyway, Bago pa magkaron ng petisiyon para itiwalag ako, gusto ko lang sabihing miyembro ako ng bonggang groupong yun. Yun lang.. o sha game na!

Nangyari ang mga susunod na eksena sa Caramoan mga tatlong siglo na ang nakalilipas. hahah! O sha sige na nga mga 2 months lang. hihi! Grabea Alonzo! Hindi ko akalain magkaka-back logs ako sa onti ng gala ko kumpara sa iba. Feelingerang praglet.

Gaya ng ng sabi ko before, I organized this trip. Naghanap ako ng pinaka-sulit na package dahil Barat Obama kami. In fairness talaga naman Okay Kokey ang serbisyo nila.

Pagkatapos ng sandamakmak na Pawis Hilton moments sa Legazpi City Tour, at Caramoan Island hopping, marami pang nangyari. Isa isahin natin....

...ang bilbil ko. (lol!)

Chill lang.. Wala naman ibang gagawin kundi magpicturan e. hahah! By the way, Rex Tourist Inn's main branch is in the town proper. The featured one is located in Caramoan Garden.

Donya Rachelle

The place is very relaxing. Ang tahimik. Siguradong mabubulabog ang mga lamang-lupa pag nag-ingay ka. Lalo na dun sa may Loboc River Replica. hihih! Hindi nga lang siya beach front. Pero wala naman yun sakin e. Heller Kitty!? Sawa na kaya ako sa beach front. hahahahhahah!

Bombs Away!

 

Ang Jinet Jackson!

Boys Corner

Our rooms

They were the ones who arranged the room assignment. Ang galing kasi sakto kami. Yung dalawang room, may 2 queen size beds while the last one has extra bed just for me. Clap Clap! Kaso nakalimutan ko magpicture sa loob e. But I assure you, Mahatma Ganda sa loob.

May pool... bow! ^_^

Nescafe 3-in-1 saved the day

Trivia: Lagi akong may baong kape kahit san pumunta. Iba na ang adik. hihihi!

Dinner time na. Let's check out what's in store for us.

porkchop na nakakabata

my peborit! ^_^

at ang mapusyaw na mixed veggie

One Big Happy Pamily ^_^

We only spent 1400.00 each for the Caramoan Package Tour offered by Rex Tourist Inn. They were generous enough to give the rates same as what was agreed upon even if the original head count is more than 13. The package includes full board meals, lodging, island hopping, transfer to and from Guijalo port all in one whole day! (Sh*t napa-english ako dun. haha!)

Hindi na ko nag-abala pang mag lagay ng water mark. Wala naman sigurong mag i-interest sa bilbil ko. Hahaha! Oh yeah it's my birthday today..  Whatever Gotesco! hahah! Tara ginuman na! Woot woot!